به حيله اى كوچك يا بزرگ ، كم يا بيش ، نقصان دهد ، از پس امير مؤمنان خلافت از آن عبد الله بن هارون باشد و او بر محمد بن امير مؤمنان مقدم باشد و از پس امير مؤمنان ولى امر باشد و اطاعت همهء سرداران امير مؤمنان هارون از مردم خراسان و مقررى بگيران و همه مسلمانان از همه ولايتها و شهرها از آن عبد الله بن امير مؤمنان باشد كه بايد چندانكه زندگى در پيكرشان هست با وى قيام كنند و با مخالفت وى پيكار كنند و او را نصرت دهند و از وى دفاع كنند و هيچيك از آنها را از هر جمع كه باشد و هر كجا باشد نرسد كه با وى مخالفت كند يا نافرمانى او كند و از اطاعت وى برون شود يا در كار خلع عبد الله بن هارون امير مؤمنان و تغيير عهد به غير وى يا كاستن چيزى از آنچه كه امير مؤمنان هارون در زندگى و صحت خويش براى وى نهاده و در نامه اى كه در بيت الحرام نهاده و هم در اين نامه نوشته مطيع محمد بن امير مؤمنان شود . اگر محمد بن هارون امير مؤمنان چيزى از آنچه را كه امير مؤمنان هارون براى عبد الله نهاده كاستى دهد گفتهء عبد الله بن امير مؤمنان را باور بايد داشت و شما از بيعتى كه براى محمد بن امير مؤمنان هارون به گردن داريد آزاديد و محمد بن هارون امير مؤمنان مىبايد مطيع عبد الله بن امير مؤمنان هارون شود و خلافت را به دو تسليم كند . محمد بن امير مؤمنان ، هارون ، و عبد الله بن امير مؤمنان ، هارون ، حق ندارند قاسم بن امير مؤمنان ، هارون ، را خلع كنند يا يكى از فرزندان و اقارب خويش يا جز آنها را از ديگر مخلوق بر او تقدم دهند . وقتى خلافت به عبد الله بن امير مؤمنان رسيد كار به دست اوست كه پيمانى را كه امير مؤمنان ، هارون ، از پى وى براى قاسم نهاده اجرا كند يا آن را به هر كس از ( 281 فرزندان يا برادران خويش كه خواهد بگرداند يا هر كه را خواهد بر او مقدم دارد و قاسم بن امير مؤمنان را از پى مقدم نهد و در اين باب چنان كه خواهد و راى وى باشد فرمان كند و شما گروه مسلمانان تعهد داريد كه آنچه را امير مؤمنان در اين نامه نوشته و بر آنها شرط كرده و بدان دستور داده اجرا كنيد و در آنچه براى عبد الله بن امير مؤمنان به عهده شما نهاده و واجب شناخته مطيع و شنواى امير مؤمنان باشيد ، به موجب